gestan håb i an typn auf da stråßn gsegn

woahscheinli mit seina frau

und so wia ea si aufgfiat håt

håb i ma dåcht

wånn i so an månn hätt

i hängat mi

ei bei eam

wei si dea so påtschat ångstöt håt

des kenn i sunst nua vo mia

mit so an warat i ma söba neama zbled

und wia waratn afåch zwa tråmpln

die zåmman duachs lebn stoipan